Wegwijs op de Spaanse tafel

donderdag 28 juli 2022

Spanjaarden houden van lekker eten en ze doen dat graag buitenshuis. Korte cafébezoekjes en lange tafelsessies wisselen elkaar af en ‘even binnen en buiten’ is een kunst die ze op het Iberisch schiereiland tot in de puntjes beheersen. Aan de toog, op het terras of in het restaurant, we maken je wegwijs in het Spaanse eetlandschap.

De ochtend start met een café con leche – koffie met melk, al is het eigenlijk zowat omgekeerd – in een barretje op weg naar de eerste bestemming. Het servetjes mik je op de grond terwijl je een bord churros uit het vuistje binnenspeelt. Churros zijn langwerpige smoutebollen: licht, lekker, krokant en eigenlijk best met ‘chocolate’ of chocolademelk te genieten. Alternatieve ontbijtformules variëren van toast over sandwiches tot voorverpakte cakejes. Andere koffies zijn de americano – zwart en ons formaat – of de cortado. Die laatste herken je aan het rechtopstaande lepeltje. Het ‘aan-de-toog-hangen’ beheersen ze in Spanje als geen ander en als iets je af en toe aan een oude western doet denken: de Spaans-Mexicaanse vaqueros brachten de cowboycultuur met paard en al naar Noord-Amerika.

Bocadillo en tortilla als Spaans tussendoortje

Later in de voormiddag beantwoorden de Spanjaarden hun eerste honger met een bocadillo – een belegd broodje – of een stuk tortilla. Het zijn universele gerechten, overal in Spanje verkrijgbaar in een basisversie en waar interessant aangevuld en op punt gezet met lokale specialiteiten. De smeuïge tortilla de patatas is zowat de belichaming van eenvoud en verfijning. Simpel maar lekker. In de eenvoudigste vorm is het een aardappelomelet, al durven ook ui, chorizo, courgette en andere ingrediënten er de weg naar vinden. Op het belegd broodje ligt diezelfde chorizo (worst) tenzij je kiest voor jamon (ham) of queso (kaas) en pan con tomate moet je zeker ook eens proberen.

De middag varieert in elke regio

Het middagmaal varieert en laat zich vaak samenvatten in het menú del día. In het bloedhete Andalusië houden ze het bij gazpacho – koude soep met paprika, ui, azijn en tomaten – terwijl ze in het barre Extremadura tevreden zijn met migas – letterlijk: kruimels – en in het groene, Atlantische noorden voor hun ingrediënten graag naar de zee kijken. Pulpo a la gallega, of inktvis in Galicische stijl, vond ondertussen terecht een weg naar de rest van Spanje. Paella komt uit de streek rond Valencia en herken je aan de gele (saffraan!) rijst met bouillon, tomaten, bonen, kip, vis en schaaldieren. De winterse variant is stoofpot en heet in Catalonië escudella i carn d’olla, in Asturias fabada asturiana en in Madrid cocido madrileño. Kikkererwten zijn er zowat de rode draad in en het illustreert vooral dat Spanje bestaat uit verschillende streken met een eigen identiteit en een keuken die dat onderstreept. Van de geitenkaas uit de Pyreneeën tot vissen uit de Atlantische Oceaan, van de Baskische specialiteiten tot beroemde Catalaanse desserts, je moet moeite doen om slecht te eten.

Tapas, pinchos, montaditos en raciones!

Onze vooravond/hun late middag – in Spanje spreken ze tot 20 uur van ‘tarde’ of middag – betekent ‘tijd voor tapas’. Die werden traditioneel als deksel op het glas gelegd en er zijn zoveel varianten als er bars in Spanje zijn. Warm of koud, van een enkele olijf tot een heus kunstwerkje, gratis of betalend en altijd verrassend. Je eet ze tussendoor of je bouwt er een complete maaltijd mee door van bar naar bar te trekken en er zoveel mogelijk te proberen: tapear is een ding in Spanje en wie het een paar keer doet, ontdekt waarom.

Pinchos of Pintxos zijn een (Baskische) variatie op het thema en je herkent ze aan de tandenstokers die ze samenhouden. Ook montaditos (een klein bergje lekkers, op brood) en raciones (porties) zijn in wezen tapas, in een of andere vorm. Individuele tapas worden raciones als er meerdere op een bord liggen en je ze begint te delen.

Een complete lijst van tapas opstellen, is onbegonnen werk. Enkele klassiekers zijn albondigas (gehaktballen), croquetas (met de meest uiteenlopende vullingen), patatas bravas (gebakken aardappel met pikante tomatensaus), pescado frito (gefrituurde vis), calamares (inktvisringen) en de oerdegelijke pimientos de Padron (groene gezouten pepers). Ook een pincho moruno (pikant vleesspiesje) en boquerones (gefrituurde anjovis) moet je vooral eens proberen.

Het dessert in Spanje

Het (late) avondmaal is vaak een iets lichtere herneming van de middag en dan mag je vooral niet te wild gaan tijdens het tapear. Nu, avondeten doen ze in Spanje zowat tot middernacht, dus jaag je vooral niet op en blijf genieten. De dag afsluiten met een lekker dessert is nooit een slecht idee en in Spanje is het laatste wat je ziet voor de overdaad aan eten je teveel wordt en je richting bedstee kruipt de crema Catalana.

Of het moest zijn dat je nog een afsluitertje wenst. In dat geval raden we de veterano cognac van Osborne aan. De negentig grote stieren die naar je kijken langs de kant van de weg waren ooit de reclameborden van het 250 jaar oude brandy- en wijnhuis maar groeiden na het verbod op alcoholreclame uit tot universele symbolen van Spanje.

Smakelijk!

Lees ook:

Wat is een NIE-nummer en waarvoor heb ik het in Spanje nodig?

Bij een favoriete vakantiebestemming of tweede thuis denken we met ons allen liever aan de zon en de ontspannen sfeer dan aan de plaatselijke…

Lees meer

Wandelen aan de Costa Blanca

Spanje is een wandel- en fietsparadijs. De bekendste Spaanse wandelroute is wellicht de Camino naar Santiago de Compostela maar daarnaast lijkt zowat…

Lees meer

Vind uw droompand!

Vertel ons wie u bent en wij stellen binnen de 48 uur drie panden aan u voor. Vastgoed dat past. 

Rustig Levensgenieter Sportief
Zee-Zeezicht Binnenland Bergen
Vakantie Opbrengst Residentie
Klimaat Cultuur Prijs
Najaar Voorjaar Zomer